Opstaan en verder gaan
Hoofdzakelijk omdat ik behoorlijk pissig ben. Ik ben aangemerkt als een crimineel. Daar heb ik iets over te zeggen.
Lees de rest van dit artikel »
Een gristenlycken historie
Dit is het verhaal van Hansch die voor het vaderland niet alleen zijn leven offerde, maar ook datgene waar je in de Almanakse noch in de Hollywood versie iets over terug zult vinden…zijn maagdelijkheid.
Zaterdagavond, ten achten uuren. Hansch Klinckersch uit Laag-Brinkersch haastte zich over de Zeedendijk naar huis. Het geklepper van zijn klompen op de keien werd overstemd door het gegier van de wind. O, wat wilde hij graag bij de warme kachel zitten, met een bordje snert op schoot.
Ter hoogte van de weilanden van boer Zultlip bleef Hansch staan.
Zag hij het nu goed? Hij klom naar beneden en staarde naar de fikse plas water aan de voet van de zeewering. Het kwam van een dun maar krachtig straaltje dat met een boog tussen de basaltblokken vandaan spoot.
Hansch’ hart sloeg over. Er zat een gat in de dijk!
“Hulp! Help!” kreet hij.
Ver weg graasden wat koeien, meeuwen scheerden door de lucht. Verder bewoog er niets. De mensen zaten thuis, bij de warme kachel en met een bord snert op schoot.
Werd het straaltje water dikker? De plas eronder was wel degelijk aan het groeien. Hij moest iets doen, het land dreigde onder te lopen!
Hansch klauterde naar beneden en stak snel zijn vinger in het gat.
De waterstraal brak af.
