~ ramses
‘t is stil in rotterdam
de mensen zijn gaan slapen
mijn beddengoed is klam
opstaan, lamp aan
op het gapen wachtend
sta ik voor het raam
Jongenslectuur, mannendromen – 12
It was a fine summer morning – perfect for Extermination Day.
- uit Who Needs Men, 1972
Op zich een goed idee; een verhaal waarin de balans tussen het mannelijke en het vrouwelijke geslacht verstoord is. Zeker als je in hedendaagse berichten als deze leest dat zoiets wel degelijk gaande is. Edmund Cooper ‘voorspelde’ iets dergelijks in Who Needs Men, maar vergaloppeerde zich spectaculair.
Jongenslectuur, mannendromen – 11
Let women have totally equal competition…
they’ll see that they can’t make it.
Uitspraak van Edmund Cooper, een Britse, enigszins populistische schrijver van speculatieve fictie, oftewel science fiction. We zitten nu in de new wave periode van de speculatieve fictie: de jaren zestig.
Cooper was een atheïst maar geloofde wel – zoals vrijwel elke essefschrijver doet – in buitenaards leven met een z.g. hogere intelligentiegraad.
~ ochtendgloren
Sterren
kraait het kind met rond haar krullen gouden
randjes ze
graait
ze bijeen
als stof
glijden ze door haar handjes
kleven aan haar oren
neus melktandjes
vader cosmos vouwt zijn lichaam rond haar
geeft een kus als koele ruis slaat speels
een melkweg voor haar
uit elkaar
het kind kraait
infraflamma fonkelgamma neutrinoglitter wolkt
verschrikt weg
over de heuvels van de ruimtekromming achter
de kraamkamer die zij gisteren ontgroeide
de nachtkant
waar morgen ochtend gloort
©2009dedeurs
Jongenslectuur, mannendromen – 10
Robert Heinlein, om daar nog even mee door te gaan, is het bekendst van zijn Stranger in a strange land. Een Aardse baby groeit op in een Martiaans nest en keert als (nog steeds menselijke maar goddelijk knap ogende) jongeman terug naar zijn geboorte- planeet. Zijn naiviteit en wereldvreemdheid trekken de aandacht en hij groeit uit van een rariteit tot een bijna messiaans icoon. Uiteindelijk weet hij zijn op Mars ontwikkelde en voor hem vanzelfspreken- de gave van het ‘grokken’ aan andere mensen mee te geven zodat ze zich kunnen bevrijden van aardse beslommeringen als geldzorgen, misdaad en psychische aandoeningen. Ondanks de tegenwerking van de gevestigde machthebbers lukt dat; de wereld zal door Valentine Michael Smith nooit meer dezelfde zijn.
Jongenslectuur, mannendromen – 9
Over art deco gesproken; toen Disney de comic The Rocketeer ging verfilmen, wilden de studiobazen de oorspronkelijke helm vervangen voor een modern NASA geval. Een productiemedewerker wist er een beetje sense in te rammen, maar het is een feit dat Disney gewoon van deze strip af had moeten blijven.
Een box office failure in 1991, later alsnog een cultfilm geworden. De poster is in elk geval geweldig.
Jongenslectuur, mannendromen – 8
Genre-gebonden cliché’s, dus. Helemaal fair is dat niet, maar ze vallen zo veel jaar na dato zo op.
Gelukkig kregen we niet alleen maar George Orwell uniformiteit voorgeschoteld. De meeste anderen in het genre (1984 is ook niet voor 100% een scifi roman) presenteerden de toekomstige mode op een vrij luchtige manier. Het jaar 1950 (dat in ons reële universum de nogal statige en zware New Look introduceerde) was nog ver weg, in 1927. Maar de babe hier, alhoewel niet met de ons zo vertrouwde siliconen gezegend, is sensueel op een moderne manier. Het, eh, operatielaken is heel decoratief. De twee verjongingsspecialisten zijn sexy (hangt er van af wat je verkiest: een jeugdig permanentje of het gedistigneerde kransje van de al wat oudere buitenaardse heer); al is het niet aannemelijk dat laboratoriumgeleerden en chirurgen van de toekomst hun werk deden/zullen doen in bloot bovenlijf. Hoewel, aliens zijn moeilijk te doorgronden. De man van het mensenras rechts lijkt trouwens een singlet te dragen, maar die is dan wel vleeskleurig en héél dun. Het kan aan de reproductie van deze plaat liggen. Dus als interessefactor hebben we hier een sensuele dame en een goed geconserveerde alien bejaarde. Ik moet zeggen, ik vind deze afbeelding een alleszins acceptabele interpretatie van een toekomst, als je ze vergelijkt met anderen uit die tijd.
Jongenslectuur, mannendromen – 7
.
Hoe hip was de hippe kleding in toenmalige toekomstige tijden? James Stewart overhemd, Judy Garland haarstrik en pofmouwtjes… de twee hiernaast waren ook in 1952 niet bepaald epigonen van het futurisme.
Wat kunstenaars van scifi illustraties (en ontwerpers in scifi films) nooit helemaal los kunnen laten, is de mode van hun eigen tijd. Daar voegen ze meestal wat klassieke ideeën in gestileerde vorm aan toe, plus wat gestroomlijnde zaken, en presto: Dit Draagt U In Het Toekomstige Jaar [vul maar in].
Jongenslectuur, mannendromen – 6
De nr 3 in de Galerij der SF Giganten. Vergeleken met de twee anderen zat Heinlein tegen het B-genre aan, de SF pulp. Toch gaat mijn voorkeur naar hem uit.
Maar eigenlijk gaat deze serie niet alleen over science fiction schrijvers. Er waren er die door zulke schrijvers geïnspireerd werden en dat visueel uitdrukten. Ge heeft daar al een voorproefje van gezien. Er komt nog meer. Pulp illustraties, het moet nu maar eens officieel erkend gaan worden; is Kunst.
Jongenslectuur, mannendromen – 5
“If I were not an atheist, I would believe in a God who would choose to save people on the basis of the totality of their lives and not the pattern of their words. I think he would prefer an honest and righteous atheist to a TV preacher whose every word is God, God, God, and whose every deed is foul, foul, foul”
Isaac Asimov was een van de schrijvers die hun eigen universum ontwierpen.
Hij introduceerde de zijne met de eerste aflevering van Foundation. Een Galactische Rijk in een verre toekomst dreigt onder z’n eigen gewicht in te storten, maar Hari Seldon, de Einstein van zijn tijd, ontwikkelt een methode om de toekomst te berekenen.
Jongenslectuur, mannendromen – 4
Waar van de Grote 3 Isaac Asimov voor de inventieve aankleding en socioaspecten zorgde en Heinlein voor het knokwerk, vertegenwoordigde Arthur C Clarke het intellect. Als specialist in biochemie en astronomie stond Asimov dichter bij Clarke dan bij Heinlein, Asimov’s romans en korte verhalen zijn populistischer van toon en beslist levendiger dan die van Clarke. Die voerde op zijn beurt personages op met een wat minder groot ego, en liet Homo Sapiens Sapiens naar de verre sterren kijken, maar zonder trots en bezitterigheid. De Clarke-mens beschouwt het heelal vaak peinzend, en is niet te beroerd toe te geven dat hij feitelijk minder dan een kosmisch stofje is.
Scifi fans moeten ook maar eerlijk zijn; hun boeken lezen lekker maar geen van hen was een groot literist en ze blonken ook niet uit in mensenkennis. Degene die altijd een beetje aan de Grote Drie heeft gebungeld; Ray Bradbury, was de ware stylist, de poëet.
Jongenslectuur, mannendromen – 3
In science fiction fandom a slogan quickly developed, “Fans are slans” comparing the perceived greater intelligence and imaginative capability of science fiction fans with the supernatural abilities of slans in the novel. Although some regard it as a symbol of fandom elitism, along with the related term ‘mundane’ for non-fans, others regard it as a reaction to the perceived disapproval of science fiction or the fans of it by non-readers/non-fans.
- wikipedia
Er kwam gedurende de jaren veertig een weelde aan scifi ideeën waarin nog nauwelijks iets van Jules Verne terug te vinden was. Romans en short stories gingen zich ook meer en meer bezig houden met sociale en psychologische zaken, zoals overbevolking, raciale kwesties en andere sociaalmaatschappelijke zaken, uitvergroot en gefuturiseerd.
Jongenslectuur, mannendromen – 2
Wereldwijde paniek veroorzaakte dat hoorspel, in Amerika. Ik vond zelfs een foto van een slachtoffer van Welles’ neprealisme met haar arm in een draagdoek, en een lijdend gezicht erbij. Zij was één van de velen (een miljoen, schatte men achteraf) die in blinde angst voor slimy monsters from space door het raam waren gesprongen en als gekken de stad ontvluchtten. Amerika, het land van de complottheoristen, doemdenkers, fruitcakes en wacko’s werd dus niet door Columbus ontdekt maar door Orson Welles.
Jongenslectuur, mannendromen – 1
Dat wat ooit zo ongelukkig Science Fiction werd genoemd (en inmiddels ’speculatieve fictie’ wordt genoemd maar wat handiger is afgekort tot SciFi of gewoon essef) werd nooit echt serieus genomen. ‘Jongenslectuur’.
Wat niet weg nam dat meer dan anderhalve eeuw geleden ook ouderen de pionier op het gebied, Jules Verne, verslonden. Begrijpelijk, als je deze naieve en toch fascinerende illustratie uit 1882 bekijkt (hier in een grotere versie). De eerste automobiel en vliegmachine waren nog twee decennia ver weg. Grappig dat de tekenaar totaal niet de moeite nam de mode van de toekomstmensen wat minder Victoriaans te maken.
Peepeeshow
* Man toont geslachtsdeel aan jonge meisjes.
* Man opgepakt na klachten over tonen van penis.
* Man opent in reuzenrad zijn gulp.
* Man laat klabanus luchtje scheppen.
* Meiden van Halal hakken met geplastificeerd maagdengarantiebewijs piemol van exhibitionist tot ramadanse wokblokjes.
Zomaar wat nieuwsberichtjes. ‘t Is toch wat, hè? Uitgerekend dat lichaamsdeel waarvan ik vermoed dat het niet eens door God is bedacht maar door Ron Jeremy.
De kunst van Turhan Selçuk
Wie zegt dat Turkije een nep-seculiere staat is en westersheid alleen maar simuleert? Turhan Selçuk bewijst in elk geval dat de Turkse bevolking niet schuimbekkend en brandschattend door de straten gaat rennen als er eens wat bloot gepubliceerd wordt.
Selçuk tekent sinds begin 1940 cartoons. Nou, dan ben je in andere Islamitische landen snel weer uitgetekend, want je mag daar niet spotten met politici en culturele opvattingen en als je een vrouw wilt tekenen, teken je een Arabische wigwam. Wat Selçuk doet, is de vrouw tekenen nadat ze uit die tent stapte.
Lees de rest van dit onderwerp »
~ de druiven der gramschap
in het suikerzoete zonlicht
zit ik op mijn verandatrap
onder een knappe haag van druiventrossen
bacchanaal kijk ik omhoog
het zijn ook dit jaar weer kolossen
ze glimbarsten van het sap
de grootste oogt wel heel erg
knap krakt hij
en kwakt op mijn gezicht
©2003rev2009dedeurs
Van analoogheld tot digiloser
Stripverhalen en tekenfilms golden vroeger als gegarandeerd ongecompliceerd vermaak. Maar tegenwoordig ligt dat niet meer zo simpel…
Since Daisy gets more satisfaction from a Shrek mousepad, Minnie
considers to cut her tail also and leave her Mickey
(Uit: The Fall & Decline of Donald Duck)
~ huis van spiegelglas
reageer
hoor je ons niet bonzen
op de voordeur van je hart
laat ons voor één keer
binnen
Guustje als premier!
Nat in de keel, nat in het kruis. Want Guusje Ter Horst, de Minst Geschikte Minister Binnenlandse Zaken Ooit en dus prima geschikt voor het premierschap, wordt als goed politica zijnde geil van het idee van bezuinigen.
Dat is sowieso een zinnenprikkelende mantra die de hele dag door de wandelgangen van het Binnenhof galmt; Bezuinig, Bezuinig.
~ doe mij maar een wedergeboorte
gotfer zing ik ’s een meningslied
zegge ze je snapt het niet
sodeju ben ik ’s verliefd
kreunt ze neuke kejje niet
gotskelere doe’k sociaal ’s goed
krij’k niet eens een doekie voor me bloed
Brutus, ende Gij?
‘k zweer het je de wereld
hebt iets tege mij
‘k schreeuwde twaalf schiet ik er neer
in die gotvergeten supermarkt
‘k miste dertien keer
©2009dedeurs
Altijd weer die teringbeesten
Ergens in Nederland, waar doet er niet toe. Eendjes op de snelweg. Het traject werd afgezet, de eendjes – inmiddels vrij abrupt moederloos geworden – gered en in een dierenambulance afgevoerd naar (schijn)veiliger oorden.
