~ de colgate jaren
Een mooie dag in mei
stralend als een bioscoopreclame
Bob Sr in hemdsmouwen, blondbehaarde armen
zepen het weelderige lijf van een Chevrolet
Impala
toen nog
niet bedreigd
en donker Afrika gescheiden
van blank suburbia
~ catwalk sarabande
coole
onderkoelde winterlook
zwartgelakte elegance in Ruby’s
partydress, yess, let u even op
de symmetrie van de spannend
uitbottende sleutel
beenderen
peozie in gay kleine terts (vol 2)
~ narcist
mijn kleren vallen
mijn spieren golven ik balanceer
op de ballen van mijn voeten
mijn huid is goud geolied
mijn borst onthaard mijn maag
een wasbord d’esthetique
ik ben het waard
mijn smetteloos gesneden beeld
gevangen in verzilverd glas
keer op keer herboren
bij elke blik zo mooi
ben ik
©2003dedeurs
peozie in gay kleine terts (vol.1)
~ gay jay peg
muurstaren
ijsberen
leeggelopen
onvervuld de hele dag
roken vreten zuipen
dan maar
ahhhlexanderdegrotephilipsdeschonerudolfvalentinohhh
Lees de rest van dit artikel »
~ sci fi peozie (41)
requiem voor niemand
de schrille stemmen zwegen
ik luister naar de stilte, naast me
zweeft log majoor Tom; een pil
hij kon er niet meer tegen
onder me draait de planeet
miljoenen jaren groen en wit
en blauw van pool tot pool
tot ze dit geelrood rondsmeet
het verkrachten meer dan zat
braakt ze zichzelf uit
ben de enige die het ziet
vanaf het laatste ruimteplat
©2005dedeurs
~ sci fi peozie (40)
Neo-Noach
En toen God de laatste Eeva van hem wegnam
bouwde de laatste Aadam zich een ark
Voer naar de laatste melkweg
Een cluster van verloren pinkels
in een oceaan van hellezwart
Foeterend
~ sci fi peozie (39)
de terugkeer van de sterrenstofzuigers
De KluuuZ kwamen van alle kanten
‘t was een en al UFO-landen
ze laadden hun stofzuuugers uit
en zogen onze geliefde kluit
schoon
alsof we vlooien waren
eikenbladrupsen die verharen
sommigen van ons ontsnapten
in mijngangen maar ze tapten
gewoon
alles af
vlogen met scheepsbuiken vol
gezwind terug naar ‘t thuishol
ergens achter dwergreuzen
het gat heet Gigazeuze
reuzemaf
heel laf
tjoepten ze een deel in wokken
staken anderen aan stokken
en ontdaan van haar en botten
in deeltjessnelle weckpotten
versnoept
versoept
als homo sapiens geprakt
versmakt
en opgegeten
het leed daarmee nog niet geleden
we werden
als homo faecaliens
tentoon gesteld
in het Museum voor Shit Aliens
©2005dedeurs
~ sci fi peozie (38)
slagschaduw over de witte kliffen van Dover
warme dag in mei
wegen zijn verstopt
lachend maken de crews in de helikopters
een schatting van het aantal mensen
de een zegt acht miljoen de ander
zweert op acht miljard
twee schaterende heli’s botsen
een vuurbal, niemand kijkt
een bittere amuse slechts
~ sci fi peozie (37)
de ovalen bunker
de bunker warm
de schermen leeg de radio zweeg
nadat de first lady
de dode afscheidsrozen weggooide
de kok is naakt en anorexiaal ze vraagt
wat eten we vanavond, hij melkt kookroom
uit zijn lul en antwoordt
Oesters, mosseltje
haar kapsel zit futloos ze verontschuldigt zich
voor haar favoriete generaal en zegt maar niet
dat zijn zweetnatte lingerie van haar is, hij
kamerbreed en als een Kodakbeer behaard pakt
een vleesmes het snijdt geen hout
wel de bejaarde hals van de first man
ze gilt om bodyguards ze strippokeren
tot de laatste voorhuid en weten zonder portofoon
in teamverband te erecteren, de vrouw
van hun president is nog
mals en niet mis
Waarom
klaagt een Windsor telg terwijl hij
door de Murdoch dynastie genomen wordt
loopt iedereen in de overlevingsbunker
pornoïde naakt? zelfs mijn oma
Ja. De vijand heeft de internationale
pers uitgeschakeld, weet de hondenuitlater van
Dame Paris Hilton te vertellen
Mond wat wijder open, troonopvolger in de 3e lijn
een ventilatieschacht ruist
van het radioactieve gruis
het sluipt naar
binnen
staat niemand meer op wacht
©2008dedeurs
~ sci fi peozie (36)
reset nooit een Homo Adamens
wat
doet onze Heer en Meester haperen
is het een allergie
voor titanium! fiberglas! soldeervet!
naaimachineolie?
~ sci fi peozie (35)
de aartsvaderhater
een baard van zeven jaren
het middelbare lijf vol schurft
wit als versgeschept papier
hij is de enige
~ sci fi peozie (34)
toen Mars nog rood was
het stof was fijn de zuurstof
dun toch was Ray Bradbury er
zestig jaar geleden al en hij
stopte in een sigaarraket gewoon langszij
daalde zonder computersturing
op het stille koele
roestrode zand
Lees de rest van dit artikel »
