Jongenslectuur, mannendromen – 41
Rest me nog een afsluiter met wat persoonlijke favorieten die in de voorgaande afleveringen geen plaatsje vonden.
De film 2001 a Space Odyssey en de eerste maanlanding luidden nieuwe toekomstvisies in, een nieuw soort sci fi verhalen en illustraties.
Pulp science fiction is futurisme uit een definitief verleden. Uit een tijd toen jaartallen als 1975, 1999 en 2025 nog de magische klank van de toekomst hadden. Toen science fiction hoofdzakelijk een kwestie was in een blikken ruimtesigaar stappen, een bakelieten hendel naar je toetrekken en gáán. De illustraties laten dat naïeve optimisme zien plus een weelde aan art deco verwante stylering. Het bloot in die afbeeldingen had geen andere functie dan te prikkelen. Terwijl dat eigenlijk helemaal niet mocht. Dat alles maakt die drie a vier decennia uniek.
Jongenslectuur, mannendromen – 40
Niet echt jongenslectuur; de boeken van Philip Jose Farmer. Deze schrijver (Kilgore Trout is een pseudoniem) maakte begin jaren vijftig een einde aan de kuise romantiek in science fiction- time to fuck!
Poeh, en dat in een tijdperk waarin moraalverstikkers als Joe McCarthy aan de macht waren.
Jongenslectuur, mannendromen – 39
Virgil Finlay; mooi en sensueel. Hannes Bok; mooi en, eh, nogal weird. Vandaar dat hij eind jaren 30 bij het in bovennatuurlijkheid gespecialiseerde Weird Tales debuteerde, daar geïntroduceerd en aanbevolen door Ray Bradbury.
Jongenslectuur, mannendromen – 38
The Earth is a farm. We are someone else’s property.
- Charles Hoy Fort
Fort, een tijdgenoot van H.G. Wells, bedoelde met someone else betrekkelijk nabije buren, zoals Martianen. Intelligente en natuurlijk kwaadaardige creaturen. Latere schrijvers zouden dat beeld bijstellen tot iets op een veel grotere schaal: buitenaardsen werden ongrijpbaarder, mystieker. Met de film Independence Day keerde men terug naar het idee van War of the Worlds en extra-solaire, maar niet humanoïde buren.
Jongenslectuur, mannendromen – 37
Hoewel deze boekillustratie niet vintage is en ook niet onder Pulp valt, geeft Meistermann het intro van Robert Heinleins Citizen of the Stars aardig weer. Slavenhalers kapen een sterrenschip, voeren de kolonisten weg in slavernij. Een van hen, een jongen, wordt van zijn ouders gescheiden en belandt op een vreemde planeet waar hij wordt gekocht door een kreupele beroepsbedelaar die hem leert stelen.
Jongenslectuur, mannendromen – 36
De mens als stukje symboliek; wat moet je er mee. Misschien is het te vergelijken met een gestileerde afbeelding van een vogel waarbij het verenkleed niet gedetailleerd is weergegeven. Maar in de boeken- en tijdschriftenomslagen die je dus niet ‘serieus’ moet nemen, zien we de ‘onwerkelijke’ mens toch echt als meer dan alleen een pictogram of een cartoonpoppetje.
Jongenslectuur, mannendromen – 35
Uitgeverijen slaan de plank wel eens flink mis. Bradbury‘s verhaal gaat over een man die over zijn hele lichaam getatoeëerd is – door een vrouw uit de toekomst naar zijn zeggen – en zijn lichaam vormt daardoor een levend verhalenboek. We zien een wervelstorm van naakte figuren rond een gestresst kijkende man, maar geen enkele tatoeage. Kortom, de tekenaar had kennelijk iets heel anders op het oog en de uitgever dook wegens geldgebrek in de doos met Stock Art. Goedkoop jongens, goedkoop.
Jongenslectuur, mannendromen – 34
De omhooggevallen aap. Mensen zijn de enige dieren die van elkaar eisen dat ze gekleed (bewust en in toegevoegde vacht/schubben/veren) met elkaar socialiseren.
En toch tref je in de cultuur van dieren geen naaktrecreatie- gebieden, geen porno en geen ontklede kunst.
Die de mens vaak absurd fraai weergeeft, maar ook wel op z’n platvloerst, potsierlijkst en zelfs engst.
De illustratoren van scifi magazines en boeken streefden meestal model Beauty na. Of wat zij als zodanig erkenden. Hetgeen hen en elke westerling aangeleerd was. Hollywood heeft heel wat op z’n geweten.
Functioneel naakt in scifi pulp hebben we gezien. Blote humanoïden werden ook opgevoerd als symboliek.
.
Lees de rest van dit artikel »
Jongenslectuur, mannendromen – 33
Kan het nog iets onscherper?…
Will Elder was een tekenaar voor het satirische tijdschrift MAD, ook de cover van dit blad waarschuwt voor Funprikkels. Toch is het tafereel vrij dramatisch. Het naderende gevaar is moeilijk te definiëren, het lijkt – ik tuur nu hevig – op een uittocht van woedende naakte matrones. Het zal me niets verbazen als anderen er een reusachtige duizendpoot in zien of een sliert mega-enthousiast gerezen bakmeel.
Er zit wel iets grappigs in het feit dat de held enkele bezittingen is kwijtgeraakt tijdens wat voor kleerscheurend wild avontuur hij ook beleefd mag hebben. Het enige dat nog van sociaalmaatschappelijk nut is, zijn z’n schoenen. De dame die hij redde of vond of cadeau kreeg bij een extra-solair pak zelfrijzend bakmeel, zij heeft er ook lol in.
Jongenlectuur, mannendromen – 32
Ontbloterijen in pulpmagazine en boekencovers lijken vanzelfsprekend, maar het is een eigenaardig verschijnsel. Het vertegenwoordigt de content niet- naaktheid komt regelmatig voor in scifi verhalen, maar zelden met de bedoeling om ondeugend te kietelen. Op omslagen van tijdschriften en boeken die zichzelf boven ‘pulp’ vonden staan, zag je echter ook veel naakt.
Het maandblad Astounding Science Fiction was de leading lady onder de tijdschriften. Een enkele space bikini daargelaten, liet het niets zien dat als gezinsonvriendelijk beschouwd kon worden. Astounding voerde zelfs opmerkelijk weinig vrouwen op de omslagagen, en nog minder blote vrouwen. Daar specialeerden bladen als Amazing, Startling Stories en Thrilling Wonder Stories in.
Jongenslectuur, mannendromen – 31
Al is er ditmaal meer sprake van een nachtmerrie voor mannen en vrouwen. Sommige scifi-schrijvers mixen pure science fiction met horror. Die horror is vaak van een apocalyptisch karakter.
Hoewel er op dit gebied nog steeds niemand Stephen King’s The Stand (1974) heeft overtroffen, kwam James Herbert aardig in de buurt met zijn Domain (1984).
Jongenslectuur, mannendromen – 30
De kledingloze mens; of het nou shockeert of irriteert of tot obsessieve begeerte leidt, je kunt er niet omheen. Je kunt sowieso niet om jezelf heen, je bestaat nu eenmaal niet louter uit gedachten.
Ook in dat schemerige hoekje van de pulp illustraties werd er gebleatenbild. En gebleautenborst. Tot op zekere hoogte.
