Renovatie
Celebrity of the Week: Tantalus…
Ik ben momenteel verwijderde posten aan het terugzetten. Zoals Blauw bloed gebleautenbild, een satirische kijk op het vorstendom. Alle bijbehorende illustraties zijn oud, en dus rechtenvrij. Van enkele foto’s van kastelen en kroonjuwelen e.d. heb ik de auteur niet kunnen achterhalen, het zij zo.
Bij de herplaatsing zet ik ook aflevering 7 die door een fout op ‘Draft’ is blijven staan, ik zie dat nu pas…
Lees de rest van dit artikel »
Blauw bloed gebleautenbild – slot
Tiara’s en hermelijnen mantels, bals onder kroonluchters met honderden kaarsen, rijtoeren en pomp and circumstance; de pauper heeft zich er altijd aan vergaapt. Een prinses die ik ooit beschreef als een opportunistische hoer die het fascistische verleden van haar vader ontkent, kan twitteren en rondrennen met verwaaid Jennifer Aniston haar en in spijkerbroek en T-shirt, maar wanneer ze in statie is, compleet met eeuwenoude parels en diamanten oorbellen en multikaraats kroontje en in een japon van satijn en brokaat, zie ik een Cinderella nadat ze door een sprookjesfee werd getransformeerd tot iets dat echt onbereikbare glamour is.
Blauw bloed gebleautenbild – 8
De sprookjes van Hohenzollern en Habsburg en Romanov en, haha, Huis Dracul.
Ook het moderne Oranjehuis houdt niet van realiteit. Zo negeert Beatrix nog steeds het verzoek van een ingenieur van DelfTech Forensics voor toestemming om de overblijfselen van de vermoorde Willem van Oranje te mogen onderzoeken. De kogelgaten in het Prinsenhof halletje – de pro-Spaanse assasinateur Balthasar Gerards schijnt twee keer gemist te hebben – zitten volgens hem niet op een logische plek. Waarschijnlijker is dat de reconstructies van die moord niet logisch zijn. Op deze afbeelding komen verdwaalde kogels overal terecht behalve in de muur naast de trap.
Blauw bloed gebleautenbild – 7
Het huwelijk tussen Alexandrine en tokkieprins Wilhelm was zo’n kwelling dat ze een paar maal probeerde de benen te nemen. Fat chance. Een prinses knijpt er niet zo maar tussenuit met een koffertje en een portemonnee. Daar heeft ze een kamermeid, een hofdame, een koets met palfreniers, twaalf koffers kleding en juwelen en een roedel jachthonden bij nodig.
Haar schoonmoeder, groothertogin Alexandrine van Mecklenburg-Schwerin, placht steeds als een fregat met stijve zeilen achter haar aan te gaan en sleurde haar dan terug naar het echtelijke paleis. ‘Wat moeten de buren wel niet denken, kind’ zal de douairière niet gezegd hebben maar daar zal het wel op neergekomen zijn.
Je verliet je man van nobele reputatie niet. Dat dééd je gewoon niet. De buren – in dit geval het gewone volk – hadden toch al zo weinig nodig om te gaan morren.
Bestaan zulke gietijzeren matriarchen nog in Europa? Ik ben ineens weer heel erg voor guillotines en vuurpeletons.
Blauw bloed gebleautenbild – 6
…Het drama Marianne is hiermee nog niet voorbij!
Blauw bloed gebleautenbild – 5
Marianne trouwde dus met prins Albert (Albrecht) die heel heldhaftig was geweest in de Pruisisch-Oostenrijkse oorlog en de Frans-Duitse oorlog (ik weet niet welke precies, er zijn er zo veel) en dat belooft meestal wel wat goeds in bed. Marianne had echter nogal moeite met het leven aan Alberts hof, dat ze bestempelde als ‘Pruisisch militaristisch’. Wat inhield dat Albert vaak wegmarcheerde naar het pent- houselijk slotje van een of andere maitresse. Toch wist Marianne hem naar goed adellijk gebruik vier pruisjes te baren. Haar verbittering uitte zich echter in haar hobby: het componeren van… marsen.
Blauw bloed gebleautenbild – 4
Wilhelmina Frederica Louisa Charlotte Marianne, sprookjesdochter van koning Willem I en Wilhelmina van Pruisen en geboren in 1810. Ze doet in dit portretje een beetje aan Christina denken. Ik vind alle prinsessen en koninginnen uit het verleden boerentrienen met bolle ogen, maar Marianne’s moeder was in haar jeugd zéér schoon, dat mag best even opgemerkt. De zwerm prinsesjes van nu moet dat nog maar zien te worden.
Die Marianne lijkt uit de vaderlandse geschiedenis weggepoetst. Ik ben haar tenminste nooit in artikelen tegengekomen, maar wie ben ik. Oranjist Peter van der Vorst weet ongetwijfeld ALLES over haar. Die mag dan ook regelmatig samen met de koningin gezellig in oude familiealbums bladeren. Fantaseert hij.
Blauw bloed gebleautenbild – 3
We wisten het al uit sprookjes- prinsessen zijn wandelende tragedieën. Ook in Nederland. Onze protestantse Irene vluchtte in de armen van een prince charming van het – hoe vreselijk! – katholieke Huis Bourbon-Parma. Op zijn beurt deed hij haar vluchten in het buikstruikgewas van een volksclown. Herman van Veen; was dat toch? De ironie is dat Irene’s opstartkeus Carlos-Hugo uiteindelijk nog kaler werd dan Herman.
Blauw bloed gebleautenbild – 2
Princess Margaret Rose, Countess of Snowdon.
Een royal highness zonder air, zo sprak ze een roodbloedige als Sir Michael Jagger gewoon met Mick aan. Ook buiten bed. Het spreekt vanzelf dat de rest van de koudekikkerfamilie haar beschouwde als Windsors ruigste feestbeest, en dat aanvankelijk op renaissancelijke wijze probeerde te onderdrukken. We praten wel over de keurige jaren vijftig. Toen Marge nog jong en fris-wild was en verliefd werd op een gescheiden – how utterly dreadful! – kamerheer van rijpere leeftijd. De Victoria mummy klom zowat uit haar graftombe.
Blauw bloed gebleautenbild – 1
De Britse adel today: bij elkaar kleumend onder klamme spinnen- webben in tochtige kastelen die zelfs de NASA niet meer zou kunnen onderhouden. De Matriarch van wat is afgezakt tot Medium-Britain stak onlangs ten einde raad een paar verkilde vingers uit naar overheidspotjes voor de armen. Prompt werd Her Majesty teruggefloten.
De donkerbruine maand
Op 31 december pakte ik een vel papier en zette erboven: ‘Goede Voornemens voor 2009!’ Met als eerste G.V.: ‘Gij zult op 2 januari in deze lijst niets schrappen en/of veranderen. En ook niet op 3 januari.’
Yes! Op 4 januari gooi ik mijn vriend en onze adoptiekinderen weg en trouw ik vruchtbaar; seks voortaan uitsluitend voor God en Vaderland.
Op 5 januari begin ik een kruistocht tegen bloggers die zich te buiten gaan aan het woord LOL en plaatjes plaatsen die ik zelf had willen gebruiken maar niet durf.
Op 6 januari test ik mijn huwelijk door een uurtje quasi-vreemd te gaan met de buurman.
Op 8 januari rook ik nog één keer een heel pakje sigaretten om te weten of ik roken dit jaar net zo vies vind als vorig jaar. Het smaakt in elk geval duurder.
Op 9 januari doe ik de proef met twee pakjes.
Op 11 januari begin ik aan mijn lijstje ‘Zonden in 2008′.
Op 12 januari schrijf ik een column over hoe enorm nieuwjaarspositivo ik me voel, dat ik gewoon compleet uit de voegen van mijn goede voornemens zit te barsten, januari is een FANTASTISCHE maand, jubeljoepie, 2008 was een beetje mineurderig maar 2009 gaat voor mij helemaal van Hoppa worden!
Op 13 januari wiebel ik op de reling van de Van Springenoordbrug.
Aflossing van de wacht
Ho-ho-ho! Zilver gaat, Goud komt… Ben je aan het inschepen? Vergeet je rommel niet!
…Ach, als dat de Toffe Kerstpeer niet is… Welke rommel? Ik ben helemaal los, Claus.
Je paardenmest en die plukken inweave die je baard zo achteloos op de kade liet vallen. Beetje kippig aan het worden, Klaas?
Absoluut niet, Claus. Ik zie haarscherp dat je alwéér breder geworden bent.
