~ lente, lente
wat gebeurt daarbuiten? stiertje
op de koe, opgefokt
van ‘t opgehokt doet de haan
een wiebelwippie
op het kippie, tjee
is het nou al lente?
Stientje melkt de boer
freule Jeanne poedel’s paaltje
en voor een jong ontloken loverboy
speelt Britnie met haar frisse
dertien jaartjes everybody’s hoer, o maar
check dan die kalender, ‘t is
lente!
lente!
Voordeliger per twee
Interieur supermarkt.
Man in zwart pak van CompanyFashion en
BlackHole zonnebril legt hand als roeibootje
op schouder van winkelende dame.
“Gesnapt.”
“Pardon? Ik pak alleen maar een fles wasverzachter uit het schap!”
~ fantazia
ingekapseld langs de waterkant
schooltas in het gras
in de groei van zelfverlies
te jong voor pantsering
te oud voor feeënhaar
kort gezien en snel vergeten
weten zulke meisjes
de wind niesde
een mist van gouden stuifmeel
de korrels kietelden en giechelden
ze schudde zich uit hobbezak en zielsonzaligheid
verschoof van beenderwit naar bladergroen haar rug
spleet psoriasisschubben
vouwde open als een bloem
de zon vonkte gebundeld licht
door twee vibrante regenbogen dunner
dan een olievlies op stagnant water
slank en transparant
wiekte ze op de zomer weg
op zoek naar andere
elfenkinders
©2009dedeurs
~ recept voor zelfdoders
dokter
dokter ‘k ben zo
pukkelig de laatste tijd zo
sukkelig
patient
we zijn allemaal wel eens krukkelig
dat went
De man en de rest van de mensheid – 1
De man heeft altijd bovenaan gestaan. Of bovenop gelegen. De mens wordt aangeduid met ‘man en vrouw’, nooit andersom. Maar het is eigenlijk, ‘de man, de man, de vrouw en de vrouw’.
Homoseksualiteit, wat is dat toch? Wat moet je daar nou mee, als leidinggevend geslacht? Want God schiep de heteroseksuele mens, en de evolutie bevestigde dat. Anders hadden de biologische soorten niet lang bestaan. Of we zouden allemaal hermafroditen en/of parthenogesen geweest zijn.
~ de prijs van gijs
vroegwijs
met je lippenstift van aardbeien
ijs
geniet maar van je prijs
hoe heet je kleine luis
moet je niet ‘ns naar huis?
hoe ik heet zeg ik niet
gijs
en ik ga dit ijsje lekker
opeten doen kwil niet
naar huis
ga weg wil geen zoen
*
straatwijs
met je lippenstift en vraag
prijs
vroegwijs
hoe heet je, luis
weten ze het thuis?
hoe ik heet zeg ik niet
gijs
staat getatoeëerd in mijn kruis
ik zal het nooit meer doen
voor geen prijs
kwil nu graag naar huis
©2003dedeurs
De Argent en Blunstone erfenis
Sommige muziekgezelschappen komen geslaagd voor de dag met hun visitekaartje, zoals ‘The Sex Pistols’ of ‘Jacuzzi Sharks’. In 1964 vormden Chris White, Paul Atkinson, Rod Argent, Hugh Grundy en Colin Blunstone niet alleen het miljoenste Britse beatgroepje maar kwamen ook op het onzalige idee zich ‘The Zombies‘ te noemen. Die naam droegen ze op de bühne niet uit – ze traden aanvankelijk op in kantoorpakken en stropdasjes en zwarte schoenen met puntneuzen zoals dat toen de standaard was – en ook hun muziek had niets zombie-achtigs. Het was een veeg teken.
~ hartendiefjes
een duw ik rol
holderdebol de heuvel af
lig paf o hoor
haar schaterlach
rap als een hindendraf
kom
kom liefste
vergeef mij
De innerlijke ruimten van J.G. Ballard – 2
Van de volgende trilogie valt Crash een beetje uit de toon. Hoewel ook hier de Innerlijke Ruimte centraal staat. De zoekende mens. De in zichzelf zoekende mens. Crash peutert in sadistische, perverse driften, gecombineerd met een morbide fascinatie voor de dood. Ik herinner me het verhaal nauwelijks en ken de, overigens hoog aangeslagen, verfilming van Cronenberg niet en besteed er dan ook verder geen aandacht aan.
De innerlijke ruimten van J.G. Ballard
Enigszins vergeten schrijvers moeten eerst overlijden voor ze weer een beetje opleven. Zo ook J.G. Ballard, de Britse schrijver die bij het grote publiek hooguit bekend is van zijn autobiografische Empire of the Sun, een boek waarmee filmspeelgoedkoning Steven Spielberg hoopte op serieuze erkenning. Collega David Cronenberg waagde zich aan een ander Ballard werk; Crash, dat gaat over mensen die seksueel kicken op verkeersongelukken en aanverwante slachtoffers. Crash vormde het eerste deel in een (losse) trilogie; Concrete Island en High-Rise.
~ sfinx
ik hork
boven een vergeelde sfinx
uit maastricht
in haar mond
een bruin beslagen tong
ik schijt mijn hersens uit
pers mijn wezen weg
kijk zonder na te kunnen denken
achterom ben ik nog mens? mijn pens
borrelt
de sfinx gorgelt
©2005dedeurs
