~ jona in de buik van icarus
waar een ticket ritst krijst aluminium huid
de snippers sneeuwstormen in versmolten plezier, één
scalpeert de passagier naast mij
Icarus huilt blikkerig met
ons salto mortalen mee
zijn vleugels branden brokstukken
naar beneden boven links rechts in de slipstream kip
met doperwtjes een gsm een half gebit iedereen krijst
een gebed ik krijg geen lucht ik ben vrij
kalm ben kalm als een nachtmerrie en vergeet
mijn leven in de handbagage
niet bij het uitstappen? krijst
de stewardess we zijn geland
grijnst ze
©2006dedeurs
Met dank aan de dagelijkse nachtmerries op National Geographic
En we schrijfmodderen voort
Burelen met eikenhouten lambrizeringen, fabrieksrotten olivettend kantoorvee kauwend op bezwete vlinderdasjes, een vierkante vissenkom vol sigarenrook en chef in mouwophouders; het bestaat allemaal niet meer. De krantenredactie.
Dat is ook te zien, aan de journalistiek die op internet wordt geleverd. Steeds vaker.
~ alz
kijk
hier zit het
vol gaten
kijk dit hier
is weggesleten heden er groeit
verleden
kijk hier is het
fris en groen als toen dat nog
nu was
kijk de zuster
met de medicijnen zegt
broer tegen me
©2009dedeurs
Gôh, nog hartstikke actueel, deze
(column april 2007)
Seksualiteit en de dood liggen min of meer in elkaars verlengde. Beide zaken moet je dan ook niet onverdund over kinderen uitgieten. De Staatkundig Gereformeerde Partij betreurt het dat het gebeurt. Uitgietsels die niet eerst langdurig in de mond van de SGP gespoeld werden.
Een schoolvoorlichtingsboekje getiteld Ontsnapt uit de dode hoek van Paul van Loon en uitgegeven door het Ministerie van Verkeer en Waterstaat wordt daarom door de SGP geboycot:
‘onnodig angstaanjagend en pedagogisch onverantwoord.’
~ hausfrauenleed
———
en dan
is er koffie
zei zij tegen het halve huis
nadat hij zich had overspeeld
zijn mes stak nog
uit haar huwelijk
ze trok
en stopte het bij zijn sokken
in de vaatwasmachine
haar cappuccinokopje brak
in snikken uit
©2008dedeurs
—————————————————
zijn laptopscherm bood meer open blik
dan hij
ze keek
trok de conclusie uit een eerder weten
alleen zijn usb stick
kreeg hij nog gigastijf
©2009dedeurs
Garfield; opzij
Misschien net niet goed genoeg voor een Oscar in de Animation categorie, maar toch goed voor een grote grijns: Simon’s Cat van Simon Tofield.
Er zijn er drie. Hij maakte ook een amusant voorlichtingsfilmpje voor hondenliefhebbers.
Mensen; het zijn net geen beesten
“And I stabbed him, and he turned around, like, mom what have you done”
Met verbazing naar een nieuwsreportage zitten kijken. Een vrouw genaamd Sandra Herold overstuur voor de camera; haar zoon Harold was opgewonden geraakt, ze had hem Xanax gegeven om hem te kalmeren, maar kort daarop viel hij haar vriendin Charla dermate agressief aan dat Sandra zich genoodzaakt zag Harold met een mes te lijf te gaan. De te hulp gekomen politie, zich flink bedreigd voelend toen Harold een van de portiers openrukte en een inzittende naar buiten wilde sleuren, schoot hem dood, waarna de vriendin levensgevaarlijk gewond naar het ziekenhuis werd afgevoerd, evenals een in shock geraakte agent.
~ de wereld gezien
vertroebeld staart ze naar het straattheater
door een scherm van sanseveria’s
rechter, groener en gezonder
dan zij
zelden stolt het hedendaags bewegen
maar steeds vaker vloeit haar aandacht weg
naar het verleden; levendiger
dan zij
langs de stoep een woud van auto’s
straatlantaarns ontworpen voor een
wegsnellende toekomst; sierlijker
dan zij
de straat is de straat niet meer, de straat
was de stad en de stad
was de wereld; die stierf jaren eerder
dan zij
©2004dedeurs
Flups is…
…voor een poosje met vakantie naar Planeet Slaapkuur, hij werd doodmoe van zichzelf.
~ door het moebiuslint
ging bij mezelf te rade, waar
moest het heen
met Al in verval
kocht een miljoen paar
wandelschoenen, pakte hier punt Aaa
supermande een miljard jaar
greep daar punt bbB
einsteinde naar punt cCc
punt DDDeed ik vijfdimensionaal
dat scheelde bij elkaar
achtentachtig lichtjaar
eenmaal klaar
vouwde ik het heelal
met zwarte gaten en al ineen
en waste het op negentig graden
©2006dedeurs
RUIMTECADET FLUPS – 11
Het zou niemand moeten verwonderen
dat na de Krimp het Anglaanse rijk een ware renaissance
wist te bewerkstelligen. Al sinds de oertijd hebben de
Britons vastgehouden aan regina’s met aanslagbestendige
permanentjes en geridderde popartiesten, maar ook hun
gevarieerde leven – de helft van de dag in de Underground,
de andere helft in de country rose garden – heeft aan
die duurzaamheid bijgedragen.
En zo bezitten de Lords alweer flink wat extra-solaire
gebieden. Welke, dat merk je meteen als je door douane-
beambten in kinky uitgevoerde boeien geslagen wordt
wegens het smokkelen van illegale theezakjes, en let ook
op de statieportretten van Hare Majesteit de Czarina.
Staat er onder:
KEEPING UP THY COLONIAL APPEARANCES,
dan weet je dat je in je hotel niet te klagen zult
hebben over schoenpoetsers en koelte-toewuivers.
Ook zul je voor je bezoeken aan de stad nooit lang hoeven
te wachten op riksja’s. Verwacht er echter geen bordelen
en prostituees. Die waren er in het oude Rijk al niet, omdat
men de toenmalige vorstin Victroelia I niet durfde te vertellen
dat zulke zaken bestonden, en daardoor is er nooit een wet
tegen prostitutie bekrachtigd. dat is in de koloniewerelden
tot op de dag van vandaag zo.
Al weet de huidige czarina het best wel. Zij is immers van
oorsprong een eenvoudig Porzanolaans wasmeisje dat in
haar vrije tijd wat bijverdiende met soortgelijke fysieke
arbeid. Desondanks is Laleaparda bij de Neo-Britons zeer
geliefd. Haar zelfontworpen baleinenconstructie voor
korsetten heeft voor ladies van wat rijpere leeftijd een
ware revolutie betekend, en bij de mannen kan ze
ook geen kwaad meer doen, sinds ze grootmoedig
toestond dat haar snorrenvet in massa-
productie genomen mocht worden.
Een bezoek aan Londonsmurry op de planeet
Drizzle kan ik elke ruimtereiziger van harte
aanbevelen: de befaamde Anglaanse drop
kost daar een habbekrats.
- Camelia Toes, society columniste
van The Daily Universe.
~ de klokhop der chrononauten
elk jaar
andere plaats
andere tijd was jij
de man met kleverige handjes
als Pilatus waste
en waste je de zijne
ik hanteerde
de speer
RUIMTECADET FLUPS – 10
Het heelal mag dan gekrompen zijn, het lijkt
mij dat onze beschaving er in veel opzichten
op vooruit is gegaan.
Zo hebben Hare Majesteits ruimteschepen dekken
waar je in een luchtig bloesje en op sandalen
kunt wandelen, jeu de boulen of gewoon
in een ligstoel naar de sterren kijken.
Al zijn dat er niet zo veel.
Tien.
Maar laten we wel wezen, verliefde paartjes
op zo’n dek hebben toch alleen maar oog voor elkaar.
En vroeger, voor de Krimp, zouden ze blauw aangelopen
zijn, waren hun oogballen binnen een second bevroren
geweest en hun bloedvaten en darmen uiteen gebarsten.
- Lady Winsor-Luxenlippenblisterfelz, auteur van
‘Het Heelal Rond Op Tachtig Theezakjes’
~ ursus sapiens
een droom viel hem aan
verjoeg hem uit zijn leger
dreef hem voort in wind en regen
en op een klank: sjamaan
naar de heuveltop werd hij gelokt
waar schimmige vijanden hem insloten
op zijn neus drukten met hete poten
hij knielde grommend, witbevlokt
kijk, zei de maan
ik versluier mijn gezicht
ik doof mijn koele licht
laat je blikken verder gaan…
kijk, zei de zon
naar de spiralen, nevels, clusters
ik toon je al mijn zusters
zie ze wenken, lonken, rondom, alom…
kijk, zie ons aan
tinkelden vele vele stemmen
je bent geschapen ons te temmen
een ster is geen bevroren traan…
brommend sjokte hij terug
kroop tegen zijn warm beslapen wijfje aan
gaf zijn cubs een lik en grauwde naar de waan
het weten gleed af van zijn rug
waarom ging het plan teloor
vroegen Zij zich later af
wij scheiden het koren van het kaf
Ursus Sapiens; hij was er klaar voor
©2004dedeurs
RUIMTECADET FLUPS – 9
“…Je sezjant scrubt je?”
“Met zijn tong, Majeur-docteur.”
“Dat gebeurt in de douchefaciliteit?
Als jullie beiden naakt zijn?”
“Ja, Docteur.”
“Cadet Q-rood018275 Tweede Klasse…hoe lang heb je die fantasieën al?”
~ de gebronsde stranden onder een bruine dwerg
kraag van zomerjack op vijftien
graden celsius
nu al rillen om een zomer nog
vijf lichtmaanden ver weg, o
tropenzon snelzoeken
in de astrogids en
boeken voor drie weken
de rustgevende Pleïaden 440 lichtjaren
diepgevroren vliegen slechts
PPL 15, coole exoster
maar o
zo snelbruinend
©2006dedeurs
toestemmingsverzoek voor het afbeelden van een
compositietekening van een bruine dwerg door
de kunstenaar nog niet in behandeling genomen.
RUIMTECADET FLUPS – 8
Lollii Lollii is een kleurrijk oord. Al zullen de meeste bezoekers van die stad het eerder als ‘avontuurlijk’ omschrijven om een kilometer boven de grond te bungelen. De stad is gebouwd op, in en aan de bladerloze maar immense takken van versteende bomen die met elkaar verbonden zijn door een vlechtwerk van galerijen, bruggen, trapjes en promenadevlonders. Het is geen megapolis, maar het wemelt er evengoed: Lollii Lollii is een favoriete hangplek voor toeristen uit alle tien zonnestelsels van de galaxie. Waardoor sommige constructies nogal wiebelen. Cadet Flups vraagt zich maar niet af hoe het hier is als het stormt.
Lees de rest van dit onderwerp »
RUIMTECADET FLUPS – 7
“…Wat jammer, hè Adragonda, dat Captain Flups vandaag onze Captain niet is.”
“Dit is Captain Flups, Pruella.”
“Oh dear…ik herkende hem helemaal niet!”
“Hij heeft kleren aan, Pruella.”
Cadet Flups probeert, zoals altijd tijdens tripjes als deze, zijn oren dicht te vouwen. En tripjes zijn er, de dames van de vereniging ‘Around The World On Eighty Teabags’ hebben geen cruise geboekt om de hele dag in de schoonheidssalon te gaan liggen.
Ze hadden gehoord dat de La Leaparda XIV langs het Friififooll stelsel zou koersen, en natuurlijk wilden ze een uitstapje naar Millillilli; de planeet van de Duizend Vrije Markten, de Miljoen Schone Tempels en de Ziljoen Heilige Zonden. En natuurlijk wilden ze Captain Flups als gids.
~ stofje
lichtbundelig
vonkt en dwarrelt
een stofje door het al, zij
vezelt vlokt ruift en stuift van
gunder helemaal tot hier
daar
is het haar te stoffig
©2006dedeur
RUIMTECADET FLUPS – 6
“O grote Microon…”
“Wat ziet u voor opwindends, Hoofdastronoom? Uw baard gaat er van op en neer als een feesttoeter.”
“Saprillepap! Bij de verre Randoorden maar helaas niet ver genoeg is een of andere reactie in gang gezet! Verblindende duisternis is bezig op ons af te stormen! Assistent Craaltjes, telegrafeer met flukse spoed de czar. Het is aan Zijne Alomvattendheid om deze zich razendsnel uitbreidende ramp terug te dwingen, desnoods met zijn bierbuik. Ons heelal kan zich zo’n materieopslokker niet veroorloven! Het is al zo klein.”
~ hier niet aan trekken
had nooit verwacht
op een maandagnacht in Beëlzekerke
een authentiek schellekoord te zullen zien
een paars fluwelen pracht
borduurwerk en goudstiksel plus
onderaan een zijden kwastje; daarvan
bestaan er nog maar tien
het hing zacht in het niets te wuiven
daar waar gelovigen altijd staan
te sluizen achter het pastoraat,
na het zondagavondfuiven,
ik keek omhoog omhoog omhoooog
en viel stijl achterover, greep
daarbij het koord geschrokken beet
een belletje ging rinkelen
in de oostvleugel van het al
een armada van zwartbruine schepen
gebouwd om expansief en wreed te bijten
kwam kruistochtenlijk op gang
maar bij hun aankomst
was ik al uit Beëlzekerke pleite
©2005dedeurs
…van Poëzie naar Peozie
Zojuist heb ik een categorienaam veranderd. Omdat ik uit reacties afleid dat men (‘men’) mijn dichtjes best aardig vindt en soms zelfs goed, maar het geen echte poëzie vindt. Daar ben ik het volledig mee eens. Het is wel verwant aan het dichten, rijmen en poëten, en daarom hou ik een genre term aan die op poëzie lijkt: Peozie.
RUIMTECADET FLUPS – 5
Uit het dagboek van Agnes Clemdy, secretaresse van een admiralia)
…had ik het ook weer erg druk. Ik moest van de admiralia party invitaties rondbrengen. Er was er ook één voor de man die de scheepscadetten onder zijn beheer heeft. Ik begrijp niet goed waarom we een Sezjant aan boord hebben, en geen Luitnant of Kaptein, maar van legerzaken weet ik nu eenmaal niet zo veel. Ik weet wel dat Sezjant Kartuffsky een onmens is. Hij maakt me bang! Misschien onterecht, hij is niet het type dat me met de ogen uitkleedt, zoals de hoofdstewart. Hij kijkt me zelfs nooit aan, en meestal moet ik alles wat ik tegen hem zeg herhalen. Eén keer wilde hij op me gaan zitten, hij zei: ‘Pardon ik dacht dat u een stoel was’. Hij zei het wel heel beleefd, ook al knarste het een beetje. Het doet me ineens herinneren aan wat mamma altijd zei: ‘Agnes, neem nooit een man die haar op zijn handruggen heeft en ogen die dichter dan zeven centimer op elkaar staan. Die komen niet uit een goed nest.’
~ onvoltooide reis
aan een kant zwart
aan een kant zwak beschenen
door een onbekende zon
reizend onder het onbegrensd plafond
boven de oneindige vloer, een cruisegodin
verloor haar kralen
daar, nog vier aan elkaar
het restant van
een geavanceerd snoer
dichterbij
worden de parels pokdalig,
rafels, kartelige gaten
ik zweef in gezelschap van
ademruis en angst voor
anderszijn naar binnen
gebroken stoelen stuurconsoles
hiëroglyfen bedekt
met stofgruis en museumstilte
weggekookte ogen
staren naar me
door vizieren van ijs
hoeveel jaren
hoeveel eeuwen
hoeveel kansen
op een haven
zoete wind en zout gras
dachten zij
die net als wij
konden denken
wilden hopen
©2006dedeurs
RUIMTECADET FLUPS – 4
In het flikkerende staaflicht lijken de kleuren te leven.
De dames zijn er stil van. In tegenstelling tot Flups kijken ze met grote ogen naar de fresco’s om hen heen.
Dame Flyrtissandra doet een stapje voorwaarts. Tuurt.
Doet weer een stapje terug.
“Blimey”, zegt ze.
Lees de rest van dit onderwerp »
