De wederopstanding van het mannenbeen – 9
Een Victoriaanse kijk op de 14e-eeuwse mannenmode; je zou zeggen, erger kan het niet. Maar wat Ferdinand Hodler in 1897 uitdacht, is verbluffend 21ste-eeuws. De hedendaagse boy rechts – white gangsta? – komt enigszins in de buurt.
Lees de rest van dit artikel »
De wederopstanding van het mannenbeen – 8
De onbeklede mannenbenen werden aldus eeuwenlang weggeciviliseerd. Nu, anno 2000, vinden de trendmakers dat ze weer terug moeten komen. Tot nu toe lijkt het de modewereld niet zo best te lukken om ze aantrekkelijk voor de massa te maken.
Waar zit ‘m dat nou in? Ligt het aan die shorts – veredelde luiers met twee korte of halflange kokers – of aan de benen zelf?
Het NoPants Ride evenement laat een onflatteuze, want ónaffe kleedstijl zien. Maar ook zij die heel sneaky een sportbroekje aantrokken – wat toch iets charmanter afkleedt dan een onderbroek – redden het daar niet allemaal mee. Dus welke mannen kunnen zich een NoPants dag veroorloven? Wie ‘staat het’ ? Van mening verschillen mag, maar het is mijn blogartikel.
Lees de rest van dit artikel »
De wederopstanding van het mannenbeen – 7
Dus de korte herenbroek heeft geen toekomst?
Tientallen jaren gelden zagen we afgetrainde astronauten in T-shirts en shorts rondzweven in hun ruimteveren en stations. NASA als toonaangever voor de comfortabele vrijetijdskleding. Nog niet zo lang geleden stonden er in Nederland allochtone wijkbewoners rond een bouwput boos te wezen op bouwvakkers met ontbloot bovenlijf en in korte broeken, klagend dat die halfnaakte mannenlijven hun vrouwen ‘tot onzedelijk gedrag aanspoorden’. Nee, dat doen die bouwvakkers niet, daar ben je zelf verantwoordelijk voor. Met je geloof in een irreële waarheid.
Lees de rest van dit artikel »
De dood van het mannenbeen – 6
Toen ik een jaar of tien was, kreeg ik Lederhoosjes. Duitsers en Oostenrijkers en moeders zijn gestoord, het is de meest vreselijke broek die bestaat. Iets met bretels zit al nooit lekker, maar de stugge pijpen schuurden mijn dijen helemaal kapot. Ik moest voor ‘t plassen mijn piemol door een pijp wringen want ik kreeg de gulpknopen niet uit de onbuigzame gaten gewurmd.
Lees de rest van dit artikel »
De dood van het mannenbeen – 5
De ‘wear’ voor de modebewuste man van Nu is over het algemeen stuitend noch lachwekkend. Het is waar we aan gewend zijn- het standaardkostuum zoals een of andere gek die begin 19e eeuw bedacht; broek met lange pijpen, colbertje, al of niet aangevuld met een vest. Een andere en nog grotere gestoorde bedacht daar de Stropdas bij. Dat volstrekt zinloze baniertje onder de kin is echter een blijvertje gebleken en over 5000 jaar lopen ‘we’ er nog mee. Kleed een blote man in zwarte zijden sokken van Hermes en een Victor & Rolf stropdas, en hij staat volkomen voor lul. En in een exclusieve Koteka? Ik vind die zwarte sokken erbij erger.
Lees de rest van dit artikel »
De dood van het mannenbeen – 4
We hebben allemaal een periode beleefd waarin we ons wilden afzetten tegen de gevestigde orde. We begrijpen dus dat jongeren hun eigen mode statements maken. Nee, dat doen we niet. We reageren alsof wij als tiener verstandiger waren en meer smaak hadden, vinden de statements van de nieuwe generaties onzinnig en lelijk en beklagen ons, wat moeten de buren wel niet denken.
De dood van het mannenbeen – 3
Maar is eigentijdse herenmode dan echt zo saai? Fashion queens, dol op kwikjes and strikjes en frutseltjes en kekke patroontjes, hebben toch heel veel fantasie?
De dood van het mannenbeen – 2
Kleding lijkt in den beginne drie doelen gediend te hebben: prestigevertoon, bescherming tegen kou/hitte, en om geslachtsorganen te kuisen.
De dood van het mannenbeen – 1
Alles draait om vrouwenmode, maar er is natuurlijk ook mannenmode. Daar is geen reu in geïnteresseerd. Eigen schuld, mannen achten zich de kroon op de schepping en hebben dus belangrijker zaken aan het hoofd: de kledinglijn voor soldaten b.v. Kosten noch moeite worden gespaard om de soldaat praktisch maar ook visueel aantrekkelijk te kleden en met accessoires die verantwoorde blikvangers zijn: helmen, wapens, jeeps, helikopters. Ik moet zeggen, wanneer ik mijn eigen bleke androgynie en slaphangende polsen en falsetstem zat ben, stop met het scheren van mijn armen en benen en trek een met bloed besmeurd T-shirt aan – met pakje zware sigaretten in een opgerold mouwtje – benevens een aan flarden geschoten camouflagebroek en Afghaanse bergschoenen en een vechtlustige pet. Zo voel ik me al een heel ander mens en gaat mijn stem een paar octaven de diepte in: ‘Mijn naam is Willem Rambo, hadjewat?’
Legerkleding ‘heeft iets’. Klopt, legerkleding wordt door psychologen ontworpen.
Trendbepalende vrouwenhaters
Het modeontwerpersbestand, zo weten we, bestaat voor 95% uit enge nichten. Eng, omdat ze geilen op jonge, slanke jongetjes en daarom voor het showen van hun peperdure dameskledingcollecties vrouwelijke ‘models’ gebruiken die er uitzien als zwaar opgemaakte, tengere en onbehaarde puberjongens. Allemaal heel onderbewust, natuurlijk.
~ bostrip
*
*
een bos in herfst
overrijp en half ontkleed
wachtend op de kerst
wachtend op een winterkleed
ik zwierf daar onbekommerd rond
zocht fraaie bladeren
beukennootjes bramen
die ik smikkelsmek verslond
Ach was ik maar een Dautzenberg
Alert: ALLEEN VOOR LEZERS DIE DE BLOGS VAN DEDEURS NOOIT LEZEN!
Je bent niet alleen een ongelooflijk slechte schrijver met slechte zinsopbouw en moeilijke woorden in niet te volgen combinaties maar ook nog eens een domme.
- Andy n.a.v. mijn Hella Jongerius bashes in de Kunstgedoe-sector van Planeet VIxNiX
Laat ik eerlijk zijn: het bleef knagen. Tien aan het toetsenbord vastgeplakte jaren weggegooid? Ik vroeg ‘Andy’ bezorgd om een voorbeeld van goed schrijversschap. Helemaal van deze tijd was het loeihard uitblijven van een antwoord.
Lees de rest van dit artikel »
